Anlıyorum.
Kişisel yaşantını bir kenara bırakıp o hep olmak istediğin hayalin peşinde koşma arzunu,kucaklıyor olmana saygı duyuyorum.İnsan olduğun gerçeğini kabullenmek istemiyor olmana saygı duyuyorum.
Her defasında kafanı kapıdan çıkartıp,dünyanın nasıl bir renge boyanıyor olduğunu görmek seni korkutuyor değil mi ? İçinde büyüttüğün çığlıkların seni sağır ettiğinin farkındasın.
Bugüne kadar dışarıya dökemediğin her nefretin,göz yaşlarında boğuldu değil mi ?
''Kişisel gelişimlerin canı cehenneme,insanların var olması gereken hayat benliklerinde sığınırken,neden hep olması gerekenin ucuz yollu kitaplarda satılan sahte düşüncelerde yatar ki ?
Anlamıyorum,anlamakta istemiyorum. Bu yüzden olması gereken yaşantının çığlıkları arasında,kulaklarımızı sonuna kadar açarken,bazen kısmayı da bilmeliyiz,belki o zaman değeri anlaşılması gereken düşünceler ortaya çıkar .Böylece sevgi,barış,iyilik,güven ve inancın ortaya çıkmasını sağlayabiliriz.
Bizlerin bunu biliyor olması yalnız olmamız için en büyük sebeptir.''
Dediğini duyabiliyorum.Yalnız değilsin sen.Sende yalnız değilsin. O da yalnız değil .Hiç birimiz yalnız değiliz.
Yalnızım diyenin amına koyarım acıkça diyorum.
Bizler yalnız değiliz...
Yırtık Çorap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder